De 4 dagen van liesje

Dit is de actie van Marlies van Ojik
van totaal € 1.111 (109%)

Het is weer even geleden dat ik mezelf een uitdaging heb gegeven. Vorig jaar dacht ik ineens,waarom niet. ik ga mezelf inschrijven voor de Nijmeegse vierdaagse. Nou waren er dit jaar ongeveer 52.000 andere mensen die met dat idee rondliepen maar dat is geen verrassing. 12 Februari was het dan zover, mijn inschrijving was een feit. Steeds keek ik of het aantal inschrijvingen van 47000 al bereikt was. De inschrijving leefde in mijn hoofd net als de motivatie die ook hier weer bij zou gaan horen. Vrijdagavond 30 maart was daar ineens dat mailtje, ik ben ingeloot om te lopen. Toen kwam de volgende taak, vrij regelen. Dat is gelukkig ook heel fijn en mooi geregeld, anders zat ik dit nu allemaal vanavond niet te schrijven. Mijn vorige actie's waren allemaal voor mijn vader die, zoals ik het zelf altijd zeg, de straatprijs heeft in de ziekte. Dat is ook het nare van een spierziekte, het sluipt in je lichaam en ineens is daar weer iets waar je last van krijgt of er stopt iets in je lichaam met werken. Ik zie het aan de ogen van mijn vader dat er dingen veranderen en moeilijker worden. Maar zoals ik al eerder heb geschreven, een spierziekte heb je niet alleen. En daar is dan ook mijn moeder, die er altijd is. En ook aan de ogen van mijn moeder zie ik de verandering. Nou gaat het geheugen van mijn vader ook achteruit. Welke naam mijn vader ook soms zegt tegen mij, ik weet dat jij mijn vader bent en de naam die ik krijg is niet belangrijk zeg ik dan. Mijn moeder zou mentaal gezien ook de vierdaagse kunnen lopen. Ik heb grote bewondering voor mijn ouders, strijdbaar en altijd samen. Voor iedereen die mijn vorige acties niet hebben meegekregen en niet weten wat mijn vader heeft, mijn vader heeft een spierziekte, Polyneuropathy, het is een afwijking in het zenuwstelsel, die kort gezegt de zenuwen lam leggen. Het begon bij de voeten en handen en het is in de loop der jaren behoorlijk door het lichaam gegaan van mijn vader. Gewoon opstaan, gewoon een stukje wandelen is er niet bij. In huis gebruikt mijn vader krukken en heeft altijd aangepaste schoenen aan die stevigheid geven en voor buiten een scootmobiel. Mijn vader verteld altijd dat hij de duurste schoen van ons allemaal heeft. Op maat gemaakte schoen kosten rond de 2500 euro. Ik heb mijn hardloop wedstrijden gelopen met mijn vader in mijn hoofd. Ik ren zoals mijn vader mij heeft leren lopen. Met als laatste uitdaging, Liesjes halve marathon van Amsterdam. Nu ga ik 4 dagen wandelen, 40 kilometer per dag. Ik weet nu al dat ik niet met mijn benen ga wandelen maar met mijn hoofd. De lieve reacties en mooie bedragen die bij de vorige acties binnen kwamen hebben mij oprecht diep geraakt. Dit is wat mij iedere keer weer naar de streep heeft getrokken. Jullie hulp is vreselijk belangrijk, ik doe dit niet alleen maar samen met jullie. Ik ga jullie weer op de hoogte houden door middel van deze pagina. Hier zal ik regelmatig een stukje schrijven en jullie meenemen naar mijn uitdaging die op 17,18,19 en 20 juli zal plaatsvinden. Wil jullie in ieder geval al bedanken voor het lezen, ik schrijf altijd vanuit mijn gevoel. Ik hoop dat ik jullie een beetje heb kunnen meenemen in mijn gevoel.

Breng deze actie extra onder de aandacht met een gave poster. Je kunt zelf de tekst bepalen en de poster vervolgens printen en overal ophangen. Iedereen kan een poster maken voor deze actie dus ook vrienden, familie, collega’s, de mensen uit je sportteam of klasgenoten. Hang de poster op in de supermarkt, bij winkels achter het raam, bij bedrijven of op school. Als je het vriendelijk vraagt en uitlegt waarvoor het is dan is het ophangen van een poster vaak geen probleem.

Bekijk alle donateurs
€ 20 25-07-2018 | 08:49 Bedankt lok voor jullie donatie.
€ 20 22-07-2018 | 15:53 Donatie van onze vierdaagse slaper.
€ 68 21-07-2018 | 17:59 Deze donatie komt van mijn lieve moeder, Ans de Martelaere. Een klein appje met de tekst:"Heeft Marlies al op de bankrekening gekeken?". Een snelle check deed ons enorm verassen...€50,- voor het Spierfonds! Dank je wel lieve mam, een geweldig gebaar en prachtig dat je zo hebt meegeleefd met de vierdaagse van Marlies.
€ 35 21-07-2018 | 17:51 Dit geld komt uit de donatie pot die op mijn werk heeft mogen staan. Ik heb tussendoor al een paar de pot leeggemaakt. Dit is de laatste keer. In totaal is er voor bijna 200 euro ingedaan. Dit allemaal omdat de klanten van beleef het een mooie uitdaging vonden en hebben ruimschoots gegeven. Ik wil natuurlijk Willen & Cynthia super knetter mega bedanken hiervoor en alle lieve klanten die hier iets in hebben gedaan.
€ 15 17-07-2018 | 19:55
Bekijk alle

Mijn 4 dagen van Nijmegen

22-07-2018 | 19:13  Afgelopen week was het dan eindelijk zover, de vierdaagse van Nijmegen. Vanaf het moment van inloting heb ik ernaar uitgekeken en naar toegeleefd. Dinsdagochtend om 03.00 uur uit bed om alles klaar te maken voor de eerste dag wandelen. Om 04.45 uur was ik bij de start met een onbeschrijvelijk gevoel in mijn hele lijf. Er werd afgeteld en om 05.00 uur werd het startschot boven mij gelost en vlogen de snippers in het rond. De vierdaagse is begonnen, maar belangrijker, de 4 dagen van Liesje waren begonnen. Het enige wat ik nu nog moest doen is deze 4 dagen door komen. Mijn hemeltje wat een leven zo in de mooie vroege ochtend. Rijen vol met studenten die gelukkig geen studie hadden deze dag. Ze bruisden van de energie en juichden ons de start door. Nog ladderzat van waar ooit de avond was begonnen met feesten, eindigde deze waarschijnlijk als iedereen door de start was. Even slapen en dan weer op tijd je bed uit om ons weer binnen te halen. Iedere ochtend weer hetzelfde ritueel. We liepen bij de Rijkerswoerdse plassen toen ik een appje kreeg van Isabel, ik had haar al anderhalve week niet gezien, dus misschien kunnen jullie je voorstellen hoe dit appje binnenkwam. Sorry maar dit zijn mijn eerste vierdaagse-tranen. Even wat grappig cijfertjes, Dinsdag heb ik 48.883 stappen gezet en 3.656 kcal verbrand en 6 uur 51 minuten gewandeld. De eerste dag is bijzonder want deze dag zal ik nooit meer zo ervaren als dat ik dat nu doe. Ik wist dat ik bezoek zou krijgen, maar ik was te vroeg in dorpje 1, dan maar door naar dorpje 2 en kreeg ik in de app te lezen. Sorry Daan en Erik dat jullie zo je best deden voor mij, maar waarschijnlijk had ik nog teveel adrenaline in m'n lijf en liep ik te snel. Ik wist dat onze buurman vlak voor de Waalbrug zou zitten en Gerlof zei:"Je komt wel even wat drinken, he?". Eerlijk is eerlijk, ik heb echt uitgekeken naar de Waalbrug. BUURMAN zwaai zwaai en ja hoor daar sprong Gerlof omhoog en kwam naar het pad toe. Een knuffel en wat wil je drinken, een heerlijk flesje met knetter koude sinaasappelsap. Je hoeft nog maar een klein stukje en dat zouden de laatste 3 kilometers worden van de eerste dag. Ik wist toen ik binnenkwam wel dat ik eigenlijk een keertje had moeten stoppen, maar morgen weer een dag. Woensdag mochten we om 06.00 uur starten dus i.p.v. drie uur uit bed vandaag vier uur uit bed. Het was weer een prachtige ochtend met de zon die lekker vroeg en goed schijnt. Vandaag wist ik dat mijn zus, zwager en kleine neefje zouden komen. Ik mocht een verlanglijstje opgeven; wat kunnen we voor je meenemen? Nou die koude jus was erg lekker en broodje kaas met komkommer. Nou hadden we een locatie app om te zien waar ik mij bevond. Ergens aan het einde van Wijchen zouden ze staan. Net voorbij de muziektent en met de roze vlaggetjes. Jullie willen niet weten hoeveel muziektenten ik de afgelopen dag heb gezien en om over vlaggetjes maar te zwijgen. Met mijn telefoon in de hand liep ik steeds te kijken hoe dicht we bij elkaar zouden komen, "Moet niet lang meer duren", appte Ester dan. Ik dacht alleen maar, als we elkaar maar niet missen in deze gekte van mensen. Maar ineens hoor ik MARLIES!!!!!!!! AAAAHHHHH gevonden. Ik denk dat je nog nooit zo blij geweest bent om me te zien of wel?, inderdaad. Ik mocht lekker in een stoeltje zitten en kreeg een heerlijke lunch en Hans ging voor de zon staan. Wat is dat heerlijk om zo goed verzorgd te worden tijdens deze wandeling. Ik weet dat je er een hekel aan hebt, Ester, maar ik doe het lekker toch. Daar ben ik per slot van rekening je kleine zusje voor. We hebben de laatste jaren bijzondere dingen meegemaakt, soms mooie en soms wat minder mooie. Dit maakt het leven tot wat het is en maakt onze band tot wat hij is. We zijn zussen en soms zijn we daar misschien wel eens minder blij mee geweest. Maar hoe jij deze dagen hebt meegeleefd met mij en ons allemaal, is bijzonder. Ik weet nog dat je vorige week zei, je bent gek, de vierdaagse. Maar je was er wel om je gekke zusje te voorzien van wat ik nodig had om de dag door te komen. Want mijn vader is ook jouw vader en ik loop het ook voor jou. Vier dagen is niks vergeleken van wat onze ouders iedere dag doen. Lieve Ester, ik hou van op mijn eigen malle gekke manier zoals kleine zusjes dat doen. Ik zal je gezicht niet vergeten toen we elkaar zagen en omhelsden. En de volgende keer zal ik weer heel erg blij zijn om je te zien. Daar hebben we Daan en Erik weer, we moeten Liesje toch een keer tegenkomen. We doen Beuningen, jaaaaaa daar waren ze dan. We hebben er twee dagen over gedaan maar vinden doe je elkaar altijd. Een lekker flesje water en twee grote knuffels en een klein praatje. "Nou moet je weer verder, hoor", zei Erik. Dag dag, super knetter leuk dat jullie ook zoveel moeite hebben gedaan. We gaan even naar mijn laatste 7 kilometers die ik nog moets afleggen deze dag. Die waren zwaar en warm. Ik was Frits Wester al voorbij gegaan, die zwalkte naar een paaltje en had het ook zwaar, dacht ik. Met 52.278 stappen in de benen kwam ik over de finish. Donderdag zou de zwaarste dag worden, had ik gehoord. Door Berg en Dal met (zes)heuvels. Het leek wel de tour, aan de kant allemaal campers met mensen die je aanmoedigen. Ik heb me werkelijk verbaasd over al die mensen die alles aan je geven. De hele dag komkommers snijden en uitdelen in bakjes. Dropjes, zuurtjes, water, meloen, appel, druifjes en ga zo maar door. Respect voor alle toeschouwers hoe vroeg het ook is, ze zitten er met van alles. De eerste heuvel was dan daar, ik nam jullie in de app mee de heuvel op. Kreeg de aanmoedigingen en de liefste woorden van jullie. Maar met het omhoog lopen kregen mijn ogen contact met een paar andere ogen die ook omhoog gingen. Maar dan met haar handen om de wielen van haar rolstoel, om achterstevoren omhoog te gaan.Toen brak er iets in mij, dit was een jonge vrouw van mijn leeftijd. Wat ik in mijn benen en voeten voelde moest zei in haar handen en armen voelen. Diep respect voor de prachtige vrouw die van deze vierdaagse haar eigen vierdaagse maakt. Met de tranen die inmiddels over mijn wangen liepen liep ik de heuvel weer naar beneden. Na zeven uur en zeventien minuten liep ik over de finish. Ik wist dat dag twee voor mij de zwaarste was en niet dag drie met al die heuvels. Daar is ineens dag vier, dit is mijn dag! Mijn 4 dagen van Liesje dag. Ik heb hier maanden naar uitgekeken en dan ineens is die dag aangebroken. Ineens was daar een prachtige dijk met de zon die in je gezicht scheen, maar ook deze dijk zou een einde krijgen had ik tegen mezelf gezegd, net als deze dag. Ik wist dat mijn kerel en moeder bij de finish zouden staan, en daar moest ik heen. Ook aan die eindeloze weg die de Via Gladiola heet zou een einde komen. Maar ik moest deze laatste kilometers ook genieten, want hier kijk ik al vanaf Dinsdag naar uit. Al die mensen aan de kant, het houdt maar niet op. Daar is dan het einde in zicht, met een redelijke lege straat voor me kon ik naar het einde lopen. Links van mij loopt een verkleedde Jack Sparrow en daar is TV-Gelderland, die pikt hem er natuurlijk uit. Mooi dan ik naar rechts toe. "Nee nee, jij ook komen", chips ik ben gesnapt door Harm Edens vlak voor de finish. "Zijn jullie een setje en waar komen jullie vandaan?" wordt er gevraagd, "we gaan zo live". We wachten nog even, nou niet zo lang graag want ik wil over de finish en het is knetter warm. Nou had ik de laatste dag een gezellige jurk aangedaan en een flamingo haarband ingedaan. Helaas hadden dat niet meer mensen gedaan dus was ik de gelukkige die eruit sprong, joepie. Later hoorde ik dat Saar mij gezien had bij de oude mensjes. Saar is zes jaar en is de dochter van Willen & Cynthia van de winkel. Ze kwam de winkel binnen rennen en riep:" Marlies is op tv je moet komen kijken!!!". Eindelijk, daar mocht ik beginnen aan mijn laatste meters van deze vier dagen. Dit waren ze mijn vier dagen en ik heb mijn medaille gekregen, aaaaahhhhhh ging erdoor mijn hoofd heen. Nou mijn lieverds zoeken, snel bellen. Dit bord en dan rechts daar staan we, oke? Toen kwam mijn grote kleine wijffie de Wedren op vliegen met een bos bloemen. Ook nu krijg ik weer dat zelfde gevoel als Vrijdag, stil en even geen woorden. Met 1 arm om haar heen heb ik Iesje opgepakt en in mijn armen gestopt om elkaar de dikste knuffel te geven. We hadden elkaar gemist en dit moment was intens en onbeschrijvelijk. Dikke tranen van geluk had ik en bij Iesje kon ik de emotie ook in haar ogen zien en van haar blije koppie aflezen. Dit had mijn kerel toch maar mooi geregeld met haar vader. "Iesje er vrijdag bij zijn?",  "Ja,was het antwoord". Van mijn moeder kreeg ook een dikke 'ik ben trots op je lieverd knuffel' en prachtige bloemen. Wat een verrassing dat ook Hans & Mirjam naar dit gekkenhuis in Nijmegen zijn gekomen. Geweldig lieverds dat jullie naar je gekke vriendinnetje komen kijken want gek dat vonden jullie mij wel toen ik het vertelde. De appjes die binnen stroomden van iedereen die op afstand maar net zo dichtbij meeleefden toen ik over de finish was. Thuis zat mijn vader, daar waar ik deze actie voor ben begonnen. We weten allemaal dat mijn vader niks heeft aan het onderzoek naar nieuwe geneesmiddelen voor deze spierziekte maar de generatie na mijn vader wel, zegt hij zelf altijd. Een koude fles bubbels om te vieren. En dan is er aan deze actie bijna compleet. Weken geleden schoot er door mijn hoofd dat mijn vader deze medaille verdient. Dit zijn de 4 dagen voor mijn vader geweest en daar hoort een medaille bij. De cirkel was rond toen ik de medaille bij mijn vader opdeed. Ik wil hem niet, jij hebt hem verdient! Nee,ik geef hem aan jou. Wel iedere dag opdoen en iedere zondag moet mijn moeder de medaille oppoetsen. Ik wil jullie allemaal van het diepste van mij bedanken voor jullie meeleven en lieve appjes telkens weer. Het was zeer ontroerend om deze 4 dagen met jullie samen te beleven. Samen hebben we een prachtig bedrag opgehaald van €1193 euro. Ik ben trots op jullie allemaal dat er zoveel vertrouwen in mij is geweest. Mijn dank is zeker ook voor mijn lieverd die iedere ochtend vroeg het bed uit moest om mij naar Nijmegen te brengen. Je hebt super knetter mega goed voor mij gezorgd deze week, en dat je hebt geregeld dat mijn wijfie erbij kon zijn. Ik hou super knetter mega veel van je.
Lees meer